Beschrijving
Het verhaal van Vilafonté hangt aaneen van de grote namen. Het domein werd in 1997 opgericht door een Amerikaans koppel: Zelma Long en Phil Freese. Die hadden op dat moment al een behoorlijke staat van dienst. Voor de liefhebbers van grote namen: Zelma was hoofdwijnmaker bij de Californische wijnpaus Robert Mondavi en leidde daarna de Simi Winery in California, wat in de jaren ’80 uitzonderlijk was voor een vrouw. Ook haar echtgenoot vertoefde in hogere wijnsferen. Phil was de verantwoordelijke voor de wijngaarden bij Mondavi en werkte ook voor het iconische Opus One.
Het koppel startte als zijproject in Stellenbosch en Paarl met een zeer gedetailleerd bodemonderzoek van mogelijke wijngaarden. Sommige bodems zijn er extreem oud, bleek daaruit: ze gaan terug tot maar liefst 800 miljoen jaar geleden en zijn een mix van graniet, leisteen en kalk. Door hun leeftijd zijn ze sterk geërodeerd en heel arm aan voedingsstoffen. Dat heeft ook te maken met het feit dat de Kaap geen ijstijd kende, waardoor regen en wind de bodem miljoenen jaren lang uitputte. De wijnstokken zijn daardoor verplicht om heel diep te gaan met hun wortels. En die diepgang zorgt dan weer voor bijzonder kwalitatieve druiven.
Die specifieke oude bodems inspireerden Zelma en Phil voor de wat vreemde naam voor een van hun wijnen: ‘Seriously Old Dirt’ ofwel Hele Oude Grond.
Ondertussen zijn de twee Amerikaanse wijniconen met pensioen en de ‘Dirt’ wordt nu gemaakt door Arlene Mains. De jongedame is sinds 2021 aan de slag op Vilafonté, nadat ze afstudeerde aan de universiteit van Stellenbosch. Ook zij werkte voor het Californische Opus One en ze draaide zelfs een tijdlang mee in het team dat Château Mouton Rothschild maakt in Bordeaux. Ze houdt zich bij Vilafonté enkel bezig met de Serious Old Dirt. “I am a single winemaker for a single wine”, vertelde ze me. “Dat is comfortabel, want ik moet maar één wijn bewaken, als een soort van langlopend project. Het draait allemaal om de ‘dirt’ en wat die kan geven aan de wijn.”
De Seriously Old Dirt is net geen 100% cabernet sauvignon-wijn. “We kruiden een beetje bij met een paar percentjes merlot en malbec”, lacht Arlene. Voor De Wijnzolder kochten we een lading 2021, en die is al verrassend drinkbaar. “Maar vergis je niet: dit is inderdaad een wijn die nu al lekker is, maar makkelijk 15 jaar kan verouderen”, benadrukt ze.
Ik kan dat geloven, want ik proefde de wijn over drie dagen. De fles zette ik tussendoor gewoon met de kurk erop in de kelder. Op dag één was de Dirt al behoorlijk lekker, maar het was pas op dag drie – toen er nauwelijks nog een flink glas in de fles zat – dat hij helemaal scoorde. Ook hier geldt dus: hoe older de dirt; hoe beter!
